ΣΤΕΡΝΕΣ ΦΙΛΙΤΗ

EXOYN ΕΓKΑΤΑΛΗΦΘΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ

Πρόκειται για τη στέρνα στο πατρικό σπίτι του Δημητρίου Φιλίτη, το οποίο ο αείμνηστος ευεργέτης το 1872 μετέτρεψε σε Παρθεναγωγείο, όπου κορίτσια της Ζίτσας μάθαιναν εκτός από τα στοιχειώδη γράμματα και υφαντική.

Σήμερα η εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο . Λόγω ιστορίας, μνήμης, τιμής, ευγνωμοσύνης και σεβασμού προς τους ευεργέτες της Ζίτσας μήπως θα έπρεπε να γίνει προσπάθεια από τη Δημοτική Αρχή για την ανάδειξη του χώρου;

O Δημήτριος Φιλίτης στη διαθήκη 1^η Αυγούστου 1886 αφήνει κληρονόμο του το Σύλλογο προς Διάδοσιν των Ελληνικών γραμμάτων, μήπως θα μπορούσε ο εν λόγω Σύλλογος να διαθέσει κάποια χρήματα για την συντήρηση του χώρου;

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΩΝ ΖΙΤΣΑΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑ

ΘΕΜΑ: Ίδρυση Διεπαγγελματικού Συνδέσμου οίνουΟΠΑΠ (Ονομασίας Προελεύσεως Ανωτέρας ποιότητας) στην αμπελουργική ζώνη Ζίτσας.

Στην αμπελουργική ζώνη της Ζίτσας που περιλαμβάνει τις κτηματικές περιοχές Κληματιάς, Καρίτσας, Ζίτσας, Πρωτόππαπα, Λιγοψάς και Γαβρισιών σήμερα δεν ασκείται από κανέναν καμία πολιτική. Δεν υπάρχει ένα συγκροτημένο όργανο το οποίο θα αποφασίζει και θα προτείνει διάφορες πολιτικές και δράσεις που θα αφορούν στην παραγωγή εκλεκτής ποιότητας σταφυλιών σε ικανή ποσότητα και οίνων ανωτέρας ποιότητας οι οποίοι θα μπορούν να σταθούν με αξιώσεις στον ανταγωνισμό της διεθνούς αγοράς.

Παλαιότερα στην Ελληνική αγορά υπήρχαν πολλά ελληνικά κρασιά και λίγα εισαγόμενα. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Μια επίσκεψη σε γειτονικό πολυκατάστημα θα μας πείσει ότι ο μόνος τρόπος να ανταγωνιστούμε ως περιοχή την ποικιλία των οίνων που υπάρχουν στην ελληνική και διεθνή αγορά είναι η παραγωγή ποιοτικών οίνων. Έμφαση λοιπόν στην ποιότητα. Αυτός θα είναι ο σκοπός της διεπαγγελματικής οργάνωσης: Η παραγωγή σωστής πρώτης ύλης (σταφυλιών) για να παραχθεί ποιοτικός οίνος που θα πωλείται στην αγορά σε καλές τιμές ώστε οι παραγωγοί και οι οινοποιοί να έχουν το μεγαλύτερο δυνατό όφελος.

Σε αυτόν τον Σύνδεσμο πρέπει να συμμετέχουν οι παραγωγοί, οι μεταποιητές (οινοποιεία), οι έμποροι, οι καταναλωτές και φυσικά ο Δήμος. Αν αποφασιστεί η οργάνωση να γίνει περιφερειακή τότε θα πρέπει να συμμετέχει και εκπρόσωπος της δ/νσης Γεωργίας της Περιφέρειας. Για να πραγματοποιήσουμε τον προαναφερθέντα σκοπό ο διεπαγγελματικός σύνδεσμος πρέπει να προτείνει και να επιδιώξει τα παρακάτω:

Α) Αναδασμό στην οριοθετημένη ζώνη. Προπολεμικά στη ζώνη καλλιεργούνταν 60000 στρέμματα με αμπέλια. Σήμερα που διαθέτουμε τόσα μηχανικά μέσα και πολλές εργασίες στο αμπέλι γίνονται γρηγορότερα και ευκολότερα, στη ζώνη καλλιεργούνται περίπου 2500 στρέμματα. Ένας αναδασμός θα έδινε νέες εκτάσεις για καλλιέργεια και η ζώνη θα αποκτούσε ένα κρίσιμο μέγεθος με δυνατότητα παρέμβασης στις αγορές.

Β) Εκχώρηση δικαιωμάτων φύτευσης σε όποιον θέλει να ασχοληθεί με την αμπελοκαλλιέργεια. Σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα λόγω δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει στα πλαίσια της Κ.Α.Π.(Κοινής Αγροτικής Πολιτικής). Θα πρέπει να ασκείται πίεση στην εκάστοτε κεντρική εξουσία ώστε να εξασφαλίζονται δικαιώματα φύτευσης για όσους θέλουν να κάνουν καινούριο αμπέλι.

Γ)Ανάπτυξη μηχανισμού τεχνικής στήριξης των παραγωγών ώστε με την καθοδήγηση των γεωπόνων να γνωρίζουν τι κάνουν, πότε το κάνουν πώς το κάνουν και γιατί το κάνουν. Πρέπει ο παραγωγός να έχει έγκυρη ενημέρωση σχετικά με τη θρέψη(λιπάνσεις), την καταπολέμηση των ασθενειών και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις στον αμπελώνα.

Δ) Προώθηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης όλων των αμπελιών της ζώνης και της βιολογικής γεωργίας για ικανό αριθμό παραγωγών

Ε) Επειδή τα καιρικά φαινόμενα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αμπελώνα και στην εμφάνιση ασθενειών(περονόσπορου, ωιδίου, βοτρύτη κ.τ.λ.) σε συνεργασία με το τμήμα Μετεωρολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων πρέπει να αναπτυχθεί σύστημα τοπικών προγνώσεων ώστε οι παραγωγοί να έχουν έγκαιρη πληροφόρηση για να παρέμβουν με τους κατάλληλους ψεκασμούς.

ΣΤ) Πρέπει να στηριχθεί η πρόταση για ένταξη της ποικιλίας << Βλάχικο>> στους οίνους ΟΠΑΠ.

Ζ) Οργάνωση ποιοτικών εκδηλώσεων (γιορτή κρασιού, γευσιγνωσία, διαγωνισμοί κ.τ.λ.) για την προβολή και προώθηση των τοπικών οίνων.

Στο εξωτερικό ιδίως στη Γαλλία οι διεπαγγελματικές οργανώσεις οίνου έγιναν αμέσως μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο με παρεμβάσεις στην παραγωγή και στην εμπορία των οίνων. Στην Ελλάδα υπάρχει σήμερα η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση αμπέλου και οίνου που την συγκροτούν η ΚΕΟΣΟΕ , ο ΣΕΟ(Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου) και ιδιωτικές επιχειρήσεις .Γιατί στην περιοχή δεν έγινε μέχρι σήμερα κανένα βήμα? Η απάντηση είναι απλή. Το 1998 με το σχέδιο Καποδίστριας η ζώνη με αποφάσεις τοπικών πολιτικών παραγόντων διασπάστηκε σε τρία μέρη. Τώρα με τον Καλλικράτη, που ολόκληρη η αμπελουργική ζώνη είναι υπό την σκέπη του Δήμου που του χάρισε και το όνομά της , είναι πλέον καιρός παραγωγοί, οινοποιεία και Δήμος να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε σοβαρά τη συγκρότηση της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης.

Το 1994 ο κ. Κούσουλας διακεκριμένος επιστήμονας γεωπόνος που έκανε στη Ζίτσα σεμινάριο στους αμπελουργούς είπε: Αν οι παραγωγοί της ζώνης ήξεραν τι έγραψαν ως σχόλια για τους οίνους της περιοχής μας γευσιγνώστες διεθνούς κύρους και ακτινοβολίας ,που με μια γνώμη τους καθορίζουν στη διεθνή αγορά τις τιμές των οίνων, δεν θα άφηναν ούτε ένα τετραγ. μέτρο γης που να μη φυτέψουν μια ΝΤΕΜΠΙΝΑ .

Ζίτσα 28 Ιουλίου 2011

ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΖΙΤΣΑΣ

Ελληνικές Ποικιλίες - «Ντεμπίνα» Ζωηρή και παραγωγική Εικάζεται ότι έχει ιταλική καταγωγή, καλλιεργείται κυρίως στην περιοχή της Ζίτσας και μας δίνει λευκά κρασιά μέτριας οξύτητας με πλούσιο άρωμα. Η πρώτη Ζίτσα ήταν ένα ροζέ ημίξηρο, λιγότερο ή περισσότερο αεριούχο κρασί που προέκυπτε από την οινοποίηση της λευκής Ντεμπίνας και των ερυθρών Μπεκιάρι και Βλάχικο. Ο αεριούχος χαρακτήρας του ήταν καθαρά θέμα τύχης και οφειλόταν στο ότι οι κλιματολογικές συνθήκες, το μικροκλίμα της περιοχής, δεν άφηναν τα σταφύλια να ωριμάσουν εντελώς. Τι να κάνουν οι αμπελουργοί; Αναγκάστηκαν να σηκώνουν τις κλάρες του αμπελιού και να τις δένουν προς τα πάνω, αφήνοντας έτσι εκτεθειμένα στον ήλιο τα τσαμπιά, για να ωριμάζουν περισσότερο.Αυτά ωρίμαζαν, βέβαια, αλλά ο μούστος που έδιναν είχε τόσο υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρα που δεν προλάβαινε να ζυμωθεί πριν αρχίσουν να φυσάνε οι κρύοι αέρηδες από την Πίνδο - οι οποίοι σήμαιναν τη λήξη της ζύμωσης. Σταματούσε, λοιπόν, αναγκαστικά η φυσική διαδικασία και ξανάρχιζε την άνοιξη με άφθονο ανθρακικό αέριο που σιγά - σιγά και εμπειρικά οι οινοποιοί της Ζίτσας έμαθαν να εγκλωβίζουν στα βαρέλια τους και να το διατηρούν μέχρι να καταναλώσουν όλο το κρασί. Όσο για το ροζέ χρώμα; Οφειλόταν στο ότι δεν έμπαιναν στον κόπο να χωρίσουν τα λευκά από τα κόκκινα σταφύλια - τα οινοποιούσαν μάλιστα με τις φλούδες και τα τσάμπουρα. Το κρασί αυτό σπάνια περνούσε τα όρια του νομού Ιωαννίνων. Δεν άντεχε, άλλωστε, στις μεταφορές. Σήμερα, η περιοχή έχει Ονομασία Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητος (ΟΠΑΠ) μόνο για τα λευκά ξηρά κρασιά από Ντεμπίνα, η οποία καλλιεργείται κυρίως στην περιοχή της Ζίτσας του νομού Ιωαννίνων (από τον 7ο τουλάχιστον αιώνα), σε έξι χωριά που περιλαμβάνονται στην αμπελουργική ζώνη: Ζίτσα, Πρωτόπαπα, Καρίτσα, Λιγοψιά, Κληματιά, Γαβρίσιοι. Αναφέρεται επίσης με το συνώνυμο Ζίτσα που προέρχεται από την εν λόγω περιοχή. Το όνομα Ντεμπίνα κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από το ιταλικό «de vino» -που σημαίνει σταφύλι του κρασιού - και αυτός είναι ο λόγος που εικάζεται ότι έχει ιταλική προέλευση. Απαντάται και σε άλλες περιoχές, όχι όμως σε τόσο μεγάλη έκταση. Σημαντική καλλιέργεια Ντεμπίνας γίνεται στην περιοχή της Τσαρίτσανης. Καταλαμβάνει συνολικά μια έκταση περίπου 7.500 στρεμμάτων. Ως ποικιλία προσαρμόζεται εύκολα σε εδάφη πτωχά, ξηρά και ασβεστώδη. Καλλιεργείται σε 700 υψόμετρο σε αβαθή ασβεστολιθικά εδάφη, με μικροκλίμα που επηρεάζεται από τις θαλάσσιες αύρες που φτάνουν στην περιοχή μέσα από τα περάσματα που χάραξε ο Θύαμης κοντά στις όχθες του Καλαμά. Τα πλούσια σε κάλιο εδάφη προσδίδουν αντοχή στις ασθένειες και ειδικότερα στο ωίδιο, εξασφαλίζοντας συγχρόνως την καλή ωρίμαση. Οι αμπελώνες είναι εγκατεστημένοι με μεσημβρινή κατεύθυνση απαλλαγμένοι από υγρασίες την περίοδο του καλοκαιριού και από ψυχρά ρεύματα την περίοδο του χειμώνα. Η ντεμπίνα είναι ποικιλία πολύ ζωηρή και εύρωστη, η οποία μάλιστα σε υψηλές αποδόσεις ανά στρέμμα δεν παρουσιάζει μείωση στην ποιότητα των σταφυλιών, όπως συμβαίνει σε άλλες ποικιλίες. Το σταφύλι είναι κυλινδροκωνικό πυκνόρωγο, με μήκος γύρω στα 21 εκατοστά. Η ρώγα είναι μεσαίου μεγέθους, σφαιρική, με κιτρινοπράσινο χρώμα, μαλακή σάρκα, γλυκιά έως λίγο υπόξινη, κάτι που την κάνει ιδιαίτερα προσφιλή στις σφήκες. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ • Καλλιεργείται κυρίως στη Ζίτσα και σποραδικά σε κάποιους άλλους νομούς και καλύπτει συνολικά έκταση μόλις 7.500 στρεμμάτων. • Ζωηρό, σχετικά ανθεκτικό και παραγωγικό φυτό. • Ρώγες κιτρινοπράσινες, μαλακιές και γλυκιές. • Η άνθηση ξεκινά τον Απρίλη και ο τρύγος γίνεται προς το τέλος του Σεπτέμβρη. • Η Ντεμπίνα δίνει λευκά κρασιά ξηρά, ξηρά ημιαφρώδη και ημίγλυκα ημιαφρώδη, μέτριας οξύτητας, πλούσια αρωματικά. Οι οίνοι ΟΠΑΠ Ζίτσα είναι: • Λευκός Ξηρός, με ελάχιστη περιεκτικότητα σε σάγχαρα 183 γρ./λίτρο με ονομασία Ζίτσα. • Ξηρός ημιαφρώδης και ημιαφρώδης ημίγλυκος, επίσης με ονομασία Ζίτσα. • Επίσης, μπορούν να παραχθούν ξηροί επιτραπέζιοι οίνοι είτε μόνο από Ντεμπίνα είτε σε ανάμειξη με οποιαδήποτε άλλη και ο Τοπικός Οίνος Ιωαννίνων. Στην περιοχή της Ζίτσας υπάρχουν τα οινοποιεία:Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ιωαννίνων Ζοινος ΑΕ , Κτήμα Γκλίναβος, Οινοποιείο Αφων Πράσσου