Κατηφορίσαμε σήμερα το πρωί για την Αγιατριάδα, εκεί στο βορινό έμπα του χωριού μας, μέσα σ' ένα εκρηκτικό πράσινο, που λες και κατάπινε τον τόπο και ήταν μόνο τα μοσχομυριστά φροξυλάνθια που άφηναν μεγάλες λευκές φολίδες πάνω του. Ο πρωινός ήλιος χάιδευε κι έκανε να στραφταλίζουν οι δροσιές πάνω στα τρυφερά φύλλα των αμπελιών, που απλώνονταν πανέμορφα τριγύρω. Ο Παλαιός ναΐσκος , όπως θα έλεγε κι ο Παπαδιαμάντης, στέκει ανάμεσά τους, κάτω από γέρικα ντούσκα, αυστηρός και ήμερος συνάμα και κλείνει μέσα του ανάλαφρο και ντελικάτο τέμπλο. Εκεί ο Παπαλέξαντρος λειτούργησε αφήνοντας γλυκιά την αίσθηση της αγιοσύνης και της κατάνυξης ν' απλωθούν στον τόπο. Τελειώνοντας η λειτουργία ακολούθησε αρτοκλασία στο προαύλειο του ναού. Υπήρξε το καθιερωμένο κέρασμα άρτος και λουκούμι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου