Λειτουργία στην Αγία Τριάδα

"Εν μέσω γιγαντιαίων δρυών, υψουσών υπερηφάνους τους εις διαδήματα κορυφουμένους κραταιούς κλώνας, με τα φρύσσοντα φύλλα μαρμαίροντα ως χρυσαί φολίδες " !  Ετσι περιγράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο διήγημά του " στην Αγ- Αναστασιά " τον " ναϊσκον " της Αγίας στο νησί του την Σκιάθο. " Και περιβαλλομένη, ως με στέφανον, από τον αειθαλή κόσμον των πελωρίων δένδρων της, ιστατο ακόμη ορθή ! " Και σήμερα ,αν κάποιος είχε αυτό το θείο χάρισμα να περιγράφει τόσο ζωντανά  ,με τόσα χρώματα ,με τόση ποίηση τον κόσμο γύρω μας, κάπως έτσι θα περιέργαφε και την δική μας Αγια -Τριάδα, εκεί χαμηλά,στα ριζά του χωριού μας ,όπου η " καλοσύνη " του καιρού φτάνει νωρίς και ωριμάζει τα σταφύλια πρωτύτερα.  Εκεί όπου τα πελώρια  ντούσκα και πλήθος άλλες χλωρασιές έφτιαξαν, τα τελευταία χρόνια,  δάσος πυκνό ,τόσο που το παλιό μονοπάτι αλλά και παλιά αμπελοτόπια  να έχουν πλέον χαθεί . Στέκει όμως όρθιο το παλιό εκκλησάκι ,ταπεινό μέσα στην μεγαλοσύνη της φύσης, φτωχικός βωμός στο μεγαλείο του Δημιουργού .  Εκεί ένα πρωινό του Δεκαπενταύγουστου ,  καλεσμένοι ποιός ξέρει από πιά εσωτερική ανάγκη ,αρκετοί συγχωριανοί θελήσαμε να προσευχηθούμε . Και περπατώντας στο νοτισμένο από την δροσιά της νύχτας χώμα ,αφήσαμε να μπεί μέχρι τα κατάβαθα της ψυχής η ανάσα της χελιδρονιάς . Η όπως θα  έλεγε ο Παπαδιαμάντης " η αγραμπελιά, η χιονανθής, η λευκάζουσα και μυροβολούσα εις τους φράκτας, λευχείμων μυροφόρος" ! Από την μικρή χαμηλή πορτούλα ξέφευγε η ήρεμη φωνή του Παπαβασίλη και το θυμίαμα " εις οσμήν θύσιας πνευματικής " στολίζοντας τον έρημο τόπο με  κάτι από γιορτή. Και μέσα, στο λιγοστό φως των καντηλιών που τρεμόφεγγαν μπροστά στις θαμπές εικόνες , ένιωθες το θεικό να γίνεται ένα με τους ανθρώπους έτσι απλά,έτσι ήσυχα.

Κι ύστερα, μετά την απόλυση , το νοικοκυριό και το μεράκι μας ξάφνιασαν καθώς στρώθηκαν όμορφα κεντητά τραπεζομάντιλα με χίλιων λογιών καλούδια. Οχι δεν ήταν αυτά που  στο διήγημα " Στο Χριστό στο Κάστρο " μας περιγράφει ο Παπαδιαμάντης όπου...."οι αιπόλοι εφιλοτιμήθησαν να σφάξωσι και ψήσωσι δύο τρυφερά ερίφια,ενώ οι υλοτόμοι είχαν φέρει από το βουνό πολλάς δωδεκάδας κοσσύφια αλατισμένα,και ο καπετάν Κωνσταντής ανέβασεν από το γολετί δύο ασκούς γενναίον οίνον και έν καλάθιον με αυγά,και κασκαβάλι της Αίνου και εν κυτίον σκομβρία και έφαγαν πάντες και ηυφράνθησαν" . Πίτες ήταν νηστίσιμες και λουκουμάδες και χαλβάδες και λουκούμια και κουλουράκια όλα με την νοστιμιά της προσφοράς και της φιλοξενίας . Κι έφαγαν πάντες και ηυφράνθησαν ! Το ευχαριστώ μας θερμό στην Ντίνα Κώτσια
και Γιώτα Μαγκλογιάννη που νοιάστηκαν για όλα αυτά !

Βούλα Λεοντίδη-Πλάτωνα

ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ

Ήταν ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ και ο αύλειος  χώρος του Πνευματικού Κέντρου στην Ζίτσα γέμισε με κόσμο . Ήρθαν όλοι να παρακολουθήσουν τους χορούς που θα παρουσίαζαν τα χορευτικά τμήματα του χωριού μας, το παιδικό και το γυναικείο . Ήταν η δουλειά όλης της χρονιάς που έγινε με μεράκι και επιμονή από τα παιδιά , τις γυναίκες , αλλά και την δασκάλα των χορευτικών την κα Σταυρούλα Ράρρα. Χαρήκαμε όλοι στα παιδιά ,την φρεσκάδα τους , την χαριτωμένη τους εμφάνιση , αλλά και την σοβαρότητα που αποδίδουν στην δημοτική μας παράδοση ,στους καθαρούς παραδοσιακούς ήχους. Αλλά και το τμήμα των γυναικών, που με την εμφάνιση του, μας έφερε στο νου παλιές εικόνες ,τότε που οι μανάδες μας και οι παλιές συγχωριανές μας χόρευαν με μικρά, αργόσυρτα βήματα και με την αρχοντιά της συστολής τα παλιά τραγούδια που μιλούσαν για την ξενιτιά και τον έρωτα τα νιάτα και τα γηρατειά . Θα ήταν παράλειψη να μην πούμε εδώ για την επιμονή της κας Ράρρα στο γνήσιο και το αυθεντικό ,στα βήματα εκείνα που χόρεψαν αιώνες σε αυτή την γη ακολουθώντας άλλοτε τους αδρείς και άλλοτε  ανάλαφρους ήχους της Ηπειρωτικής παράδοσης . Ήταν μια χορευτική βραδιά που έγινε για να χαρούμε και να μας χαρούν , κάποιοι  βρήκαν και αρκετές ατέλειες στην διοργάνωση , στα φώτα , στον ήχο , στην έλλειψη ζωντανής μουσικής.  Του χρόνου που θα την επαναλάβουμε, θα δεχθούμε με πολύ χαρά την βοήθεια όλων για να γίνει καλύτερη , και κάθε οικονομική συνδρομή, για το βαρύ κόστος της ζωντανής μουσικής, ευχαρίστως δεκτή . 

   Για την χρονιά που έρχεται θα είμαστε ξανά εκεί, τα παιδιά και οι γυναίκες ,κάθε Κυριακή απόγευμα και θα προσπαθούμε για την παράδοση και τον πολιτισμό μας ,να τον κρατήσουμε ,να τον αναδείξουμε ! Περιμένουμε να έρθουν και άλλοι,  αν δε μας κάνουν την τιμή και οι άνδρες να μας συνοδεύσουν, η χαρά μας θα είναι μεγάλη και το αποτέλεσμα πολύ πιο όμορφο . 

Γιορτή κρασιού 2015

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  & ΣΑΒΒΑΤΟ   21 & 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

Με στόχο τη διατήρηση και διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς, την προβολή του τοπικού προϊόντος που είναι το κρασί και την ανάπτυξη εμπορικών και επαγγελματικών σχέσεων, πραγματοποιείται την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Αυγούστου,  η καθιερωμένη Γιορτή Κρασιού.

Εδώ και 30  και πλέον χρόνια η  γιορτή , προσελκύει στο λόφο του Μοναστηριού του προφήτη Ηλία εκατοντάδες κόσμο, κατοίκους και επισκέπτες, που έρχονται να απολαύσουν το καλό Ζιτσιώτικο κρασί και να διασκεδάσουν με δημοτική παραδοσιακή μουσική και τραγούδια από εκλεκτούς καλλιτέχνες.

Οι εκδηλώσεις πλαισιώνονται από την εμφάνιση των χορευτικών, που παρουσιάζουν τοπικούς χορούς και δρώμενα.

Η Εκδήλωση πραγματοποιείται με τη συνεργασία του Δήμου και των Τοπικών Φορέων, καθώς και των χωριανών που στηρίζουν τη γιορτή κρασιού με την εθελοντική τους προσφορά.

 

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ!

Εκεί ψηλά ,στον πευκόφυτο λόφο ,στον Αηλιά μας ,γιορτάσαμε χθες τον ορεσίβιο προφήτη . Χωρίς θορύβους, και ψεύτικα χρώματα ,παρά μονάχα με το καταιγιστικό καλοκαιρινό φως και το ακατάπαυστο και χαρούμενο τραγούδι των τζιτζικιών που συνόδευαν ως τον ουρανό τους βυζαντινούς ύμνους και την μοσχοβολιστή ανάσα του θυμιατού . Έτσι αφέθηκε το μυαλό να αδειάσει από κάθε καθημερινό και να αφήσει χώρο για προσευχή και γλυκές αναμνήσεις .Όχι, δεν αναζήτησα τους παλιούς μικροπωλητές με τα χίλια δυό καλούδια τους . Τους είχα φυλάξει εκεί στην άκρη της ψυχής μου . Ξετύλιξα την μύτη του μαντηλιού που φύλαγα την ακριβή χαρά μου κι αγόρασα ξανά το μικρό δαχτυλιδάκι με την κόκκινη πέτρα- που χανόταν τόσο γρήγορα, όπως τα χρόνια που περνούσαν - το γλυφιτζούρι πετεινό , το μικρό χρωματιστό χτενάκι , το αηδονάκι ,που ήθελε νερό για να "τραγουδήσει" κι εκείνα τα μικρά απίδια ,που στάζανε μέλι ! Γέμισε ξανά η ψυχή κι έχω δροσιά για να πορευόμαι στην κάψα των καιρών !

Την Κυριακή   19 Ιουλίου στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία τελέστηκε εσπερινός . Ακολούθησε στον περίβολο του μοναστηριού αρτοκλασία και στη συνέχεια με πρωτοβουλία της Τοπικής κοινότητας και των φορέων της Ζίτσας ακολούθησε δείπνο αγάπης σε όλους όσους παρευρέθηκαν και δεν ήταν λίγοι. Κατά τις εκτιμήσεις της επιτροπής οι παρευρισκόμενοι ξεπερνούσαν κατά πολύ τα 500 άτομα.

Η  ταπεινή  αυτή εκδήλωση  έχει σαν σκοπό την επικοινωνία, την αγάπη, το αντάμωμα του ντόπιου  με τον απόδημο Ζιτσιώτη , στοιχείο άλλο να τηρήσουμε και να τιμήσουμε την  παράδοση που ήθελε σ’  αυτόν το χώρο μετά τη λειτουργία να παρατίθεται γεύμα  στους προσκυνητές από τη Ζίτσα και τα γύρω χωριά.

Ανήμερα της εορτής του Προφήτη Ηλία  τελέστηκε Θεία Λειτουργία.

 Το μαγειρικό επιτελείο για άλλη   μια χρονιά είχε αρχιμάγειρα για άλλη τον Τάκη Κοντονίκα με βοηθό  του τον Μιχάλη  Αλεξέλη .

Οι πάντα  πρόθυμες για προσφορά γυναίκες της Ζίτσας με τις ωραιότατες πίτες τους

Οι κτηνοτρόφοι μας με την προσφορά  των κρεάτων,

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι στην εποχή της αρπαχτής και της ρεμούλας , στην εποχή της ισοπέδωσης των πάντων υπάρχουν ακόμη κάποιοι άνθρωποι  που έχουν και δίνουν περίσσευμα καρδιάς.

Επιβάλλεται  να υπάρχει συνέχεια και να παραμείνει το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία. Η Ακρόπολη- Ο Παρθενώνας της Ζίτσας.

Χρόνια σας  Πολλά, να είστε όλοι καλά.