15 χρόνια από το θάνατο του Κώστα Μαλάμου (1913-2007)

 

 Δημιουργία και προσφορά είναι οι λέξεις που μπορούν να αποδώσουν συνοπτικά τη ζωή και τη δράση του σπουδαίου Ζιτσαίου ζωγράφου Κώστα Μαλάμου. Κάθε πτυχή και κάθε περίοδος της ζωής του υπήρξαν συνυφασμένες με την τέχνη. Στα σχολικά του χρόνια ο δάσκαλός του ανακάλυψε το ταλέντο του στη ζωγραφική. Πραγματοποίησε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας δίπλα σε μεγάλες μορφές της νεοελληνικής ζωγραφικής, τον Παύλο Μαθιόπουλο, τον Ουμβέρτο Αργυρό και τον Κωστή Παρθένη. Συμπορεύτηκε με την Ιωάννα Μητσέα Μαλάμου, ζωγράφο κι εκείνη, η οποία τον συντρόφεψε στο ταξίδι της ζωής και της τέχνης του. Το καλλιτεχνικό του έργο, βέβαια, αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας της νέας ελληνικής τέχνης. Οι ρίζες της ζωγραφικής του φτάνουν στα βάθη της ελληνικής καλλιτεχνικής παράδοσης. Τον ενδιέφερε κάθε τι το ελληνικό, η προϊστορία και η ιστορία της Ελλάδας, τα φυσικά και αστικά τοπία της, οι παραδόσεις και η τέχνη του παρελθόντος της, τα οποία αποτύπωσε και ενσωμάτωσε με το σπουδαίο ταλέντο του στις δημιουργίες του. Το βλέμμα του καλλιτέχνη Μαλάμου, ωστόσο, ήταν πάντοτε στραμμένο με αγάπη προς τον άνθρωπο. Στα πορτρέτα διέκρινε την ψυχοσύνθεση των εικονιζόμενων και στις παραδοσιακές σκηνές αναδείκνυε την καθημερινότητα των ανθρώπων. Tα αντιπολεμικά του έργα, επίσης, που αποδίδουν τη συντριβή και το δράμα των αθώων θυμάτων, πόσο συγκλονιστικά και επίκαιρα μοιάζουν σήμερα. Στο ενδιαφέρον του για τους ανθρώπους, για τους Ηπειρώτες συμπατριώτες του, οφείλεται και η ενεργή δραστηριοποίησή του για τη συγκρότηση και την ίδρυση της Δημοτικής Πινακοθήκης Ιωαννίνων από τη δεκαετία του 1950 έως τα εγκαίνιά της το 2000. Όνειρό του υπήρξε και η δημιουργία της Πινακοθήκης Χαρακτικής στη Ζίτσα, η οποία άνοιξε για το κοινό το 2008, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, και σήμερα αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο καλλιτεχνικής παιδείας και δημιουργίας.

περισσότερα

Υποτροφία για την ακαδημαϊκή εξέλιξη τριών φοιτητών του Δ.Θ.Π. στη μνήμη του Αθανασίου Βαδόκα

 

Η Οργανωτική Επιτροπή του Διεθνούς Θερινού Πανεπιστημίου «Ελληνική Γλώσσα, Πολιτισμός και ΜΜΕ» έλαβε από την δρ. Ροζελίτα Φραγκουδάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μηχανολογίας του Merrimack College των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, επιστολή με την οποία γνωστοποιεί την πρόθεσή της συνεισφέρει με υποτροφία στην ακαδημαϊκή εξέλιξη τριών φοιτητών που αιτούνται συμμετοχή στο Διεθνές Θερινό Πανεπιστήμιο του Εργαστήριου Μελέτης Κοινωνικών Θεμάτων, Μέσων Ενημέρωσης και Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η υποτροφία προσφέρεται στη μνήμη του μεγάλου δωρητή της Ζίτσας και παππού της κ. Ροζελίτας Φραγκουδάκη, Αθανασίου Βαδόκα. Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι στην μνήμη του, ο  Σύλλογος Γυναικών Ζίτσας έχει καθιερώσει “τα Βαδόκεια”, ένα τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων που οργανώνονται κάθε καλοκαίρι.

Η Οργανωτική Επιτροπή του Δ.Θ.Π. αποδέχεται την εξαιρετική προσφορά της Δρος Ροζελίτας Φραγκουδάκη και καταθέτει τις θερμές ευχαριστίες της προς την ίδια και την οικογένειά της. Θερμές και προσωπικές ευχαριστίες απευθύνει και η ιδρύτρια και Επιστημονικώς Υπεύθυνη του έργου, κ. Νικολέττα Τσιτσανούδη Μαλλίδη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών.

Ακολουθούν:

Α. Η επιστολή της προσφοράς.

Β. Ευσύνοπτη παρουσίαση του έργου και της προσφοράς του Αθανασίου Βαδόκα.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Δρος Ρ. ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Αθήνα, 7 Μαρτίου 2022

Με ιδιαίτερη χαρά, εκτιμώντας την αξία της προσφοράς που με δίδαξε ο παππούς μου Αθανάσιος Βαδόκας, επιθυμώ στη μνήμη του να συνεισφέρω με μία υποτροφία στην ακαδημαϊκή εξέλιξη τριών φοιτητών που αιτούνται συμμετοχή στο Διεθνές Θερινό Πανεπιστήμιο του Εργαστήριου Μελέτης Κοινωνικών Θεμάτων, Μέσων Ενημέρωσης και Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Με εκτίμηση,

Ροζελίτα Φραγκιουδάκη, Ph.D

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μηχανολογίας

Merrimack College, MA, USA

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΔΟΚΑΣ

Η ζωή του

Ο Αθανάσιος Βαδόκας γεννήθηκε το 1920 στη Ζίτσα Ιωαννίνων. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια και έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε την πατρίδα, πολέμησε στην Πίνδο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.

Μετά τον πόλεμο, στόχος του είναι να συνεχίσει τη λειτουργία της πατρικής επιχείρησης, ένα εργοστάσιο κατασκευής σουστών αυτοκινήτων, και να βάλει τέλος στο χάος που είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά τον θάνατο του πατέρα του. Αν και η γνώση πάνω στο αντικείμενο ήταν ανύπαρκτη, υπήρχε πολλή διάθεση για σκληρή δουλειά και δημιουργία. Έτσι, η επιχείρηση άρχισε να αποδίδει καρπούς.

Το 1950 η επιχείρηση στεγάζεται σε ένα ιδιόκτητο, σύγχρονο εργοστάσιο επί της Λεωφόρου Καβάλας. Το 1965 ως επιχειρηματίας κάνει άλλο ένα μεγάλο άλμα και οικοδομεί το ακίνητο που στεγάζει τον Σταθμό των Υπεραστικών Λεωφορείων στον Κηφισό και δίπλα ένα καινούργιο εργοστάσιο με ακόμη πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Το 1987 οικοδομεί το τρίτο στη σειρά εργοστάσιο στην οδό Δράκοντος στην Αθήνα με σκοπό την κάλυψη των απαιτήσεων της επιχείρησης. Το 1998 το εργοστάσιο μεταστεγάζεται στη Θήβα της Βοιωτίας σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις. Σήμερα, έχει αναλάβει πλέον τα ηνία η τρίτη και η τέταρτη γενιά.

Έφυγε από τη ζωή στις 16 Δεκεμβρίου 2006.

Η προσφορά του στον τόπο του

Η Αδελφότητα Ζιτσαίων της Αθήνας τίμησε τον μεγάλο συμπατριώτη τους και για 30 χρόνια τον εξέλεγε Πρόεδρο της. Από τη θέση αυτή με το συνεχές ενδιαφέρον του, με τις γνωριμίες του αλλά και με γενναίες οικονομικές συνεισφορές, συνέβαλε αποφασιστικά στην κατασκευή του δρόμου Ζίτσας – Κληματιάς, στην ίδρυση και εγκατάσταση της Μαθητικής Εστίας, στην οικοδόμηση του Γυμνασίου, στην ίδρυση και εγκατάσταση στη Ζίτσα του Συνεταιριστικού Οινοποιείου.

Το 1977 οικοδομεί εκ βάθρων με δικά του έξοδα το κτίριο της βιβλιοθήκης στο κέντρο του χωριού, όπου για πολλά χρόνια φιλοξενούντο και τα γραφεία της Κοινότητας και αργότερα του Δήμου Ζίτσας. Εμπλουτίζει τη Βιβλιοθήκη, μαζί με άλλους Ζιτσαίους, όπως η Χρυσάνθη Ζιτσαία κι ο αρχίατρος Δημήτρης Γιούνης, με εκατοντάδες τόμους βιβλίων, δημιουργώντας έτσι έναν πνεύμονα γνώσης στη Ζίτσα και συνεχίζοντας την παράδοση της μεγάλης Φιλιτείου Βιβλιοθήκης, που δυστυχώς καταστράφηκε.

Ο Αθανάσιος Βαδόκας τιμώντας το έθνος και την ιστορία του, τοποθετεί δαπάναις του στον αύλειο χώρο της Βιβλιοθήκης τις προτομές του εθνομάρτυρα Δημητρίου Νικολίδη και του Πατριάρχη Ιερεμία, τέκνα αμφότεροι της Ζίτσας, με τεράστια προσφορά στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία.

Το 1992 κτίζει και δωρίζει στο Δήμο Ζίτσας τον Τουριστικό Ξενώνα της Καλλιθέας. Μαζί με τη σύζυγό του Μαρίκα εργάστηκαν με πάθος και πολλές δυσκολίες και ταλαιπωρίες μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο αυτό.

Με την προσφορά του αυτή ο Αθανάσιος Βαδόκας συγκαταλέγεται δικαίως ανάμεσα στους μεγάλους ευεργέτες της Ζίτσας. Με το ήθος και την αγάπη για τον τόπο του κατέκτησε μια θέση στην καρδιά των ανθρώπων της ιδιαίτερης πατρίδας του, ενώ παράλληλα αφήνει μια γνήσια παρακαταθήκη ανθρωπιάς σ’ εμάς τους νεότερους.

Στην μνήμη του ο Σύλλογος Γυναικών Ζίτσας έχει καθιερώσει “τα Βαδόκεια”, ένα τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων που οργανώνονται κάθε καλοκαίρι.

(πηγή https://summerschool.ac.uoi.gr)

Ζήτημα επιβίωσης για τους αγρότες οι μειώσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος

 

Άμεσα μέτρα «θωράκισης» και στήριξης των αγροτών – κτηνοτρόφων από την παγκόσμια κρίση που έχει εκτινάξει τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ζητά από την κυβέρνηση η Επιτροπή Αγροτικής Ανάπτυξης της ΚΕΔΕ, καταθέτοντας ταυτόχρονα συγκεκριμένες προτάσεις.

Το θέμα συζητήθηκε κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Πέμπτης (10/03/2022) στη διάρκεια της οποίας τα μέλη της κατέθεσαν τις απόψεις τους και υιοθέτησαν την εισήγηση του Προέδρου της Επιτροπής Δημήτριου Τζιαχρήστα σύμφωνα με την οποία ζητείται μεταξύ άλλων για τη νέα καλλιεργητική περίοδο να καλυφθεί στο 100% το κόστος της ρήτρας αναπροσαρμογής στα αγροτικά τιμολόγια κατανάλωσης ρεύματος.

«Το θέμα που συζητάμε είναι πάρα πολύ σοβαρό και αποτελεί ζήτημα «ζωής και θανάτου» για την πλειοψηφία των αγροτών και ειδικά όσων διαχειρίζονται μικρό κλήρο, όπως συμβαίνει στην περιοχή μας» ανέφερε μεταξύ άλλων στην τοποθέτησή του ο  Δήμαρχος Ζίτσας και μέλος της Επιτροπής Μιχάλης Πλιάκος, επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως είναι σημαντικό το γεγονός, πως η Επιτροπή δε στέκεται αποκλειστικά στην κατάθεση αιτημάτων αλλά προχωρά και στην υπόδειξη συγκεκριμένων λύσεων. «Μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι και να αποσοβήσουμε τον κίνδυνο  πολλοί αγρότες –κτηνοτρόφοι να βρεθούν με τεράστια χρέη  και χωρίς ρεύμα καθώς  δεν θα μπορούν να αποπληρώσουν τους λογαριασμούς» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πλιάκος.

 

περισσότερα

«ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ» ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΣΤΙΣ 23/2/2022

 

Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια 23.2.2022 στην "Τεχνόπολη" του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι, του Πολυαφιερώματος με τον τίτλο: «ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ» που οργανώθηκε απ’ την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (ΠΣΕ).

Για έξι ημέρες η καρδιά της Ηπειρώτικης αποδημίας χτυπά στο Γκάζι, στην "Τεχνόπολη" του Δήμου Αθηναίων!

Συμμετέχουν 139 εικαστικοί, 109 λογοτέχνες και έξι μουσεία απ’ την Ήπειρο και ακόμα τρία πνευματικά ιδρύματα .

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από 23 μέχρι και 28 Φλεβάρη 2022 και από ώρα 10.00 το πρωί ως τις 8.00 το βράδυ.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Γεώργιος Βούτσινος, Γενικός Γραμματέας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης, Δια Βίου Μάθησης και Νεολαίας

Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εκπρόσωπος του Προέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης, οι βουλευτές Άρτας Όλγα Γεροβασίλη και Χρήστος Γκόγκας , Θεσπρωτίας Βασίλης Γιόγιακας, Ιωαννίνων Μαρία Κεφάλα, ο βουλευτής Χρήστος Κατσώτης ως εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο Κώστας Γάτσιος ως εκπρόσωπος του κινήματος ΚΙΝΑΛ, ο Δήμαρχος Πωγωνίου Κώστας Καψάλης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κονίτσης Μιχάλης Μαρτσέκης, η Χρυσάνθη Βαγενά, πρόεδρος του ΔΣ της Επιτροπής Ολυμπίων Κληροδοτημάτων, ή Εύα Μελά, πρόεδρος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδας κ.α. 

 

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ 

 

Συμμετέχοντες στο  Αφιέρωμα

Απελευθέρωση της Ζίτσας 21 Φεβρουαρίου 1913

 

 Ενώ μαίνονταν οι μάχες στο Μπιζάνι, έφτασε στη Ζίτσα το Νοέμβριο του 1912 ένα τουρκικό σώμα υπό το Τσαβήτ –Πασά, καταπονημένο και αποδεκατισμένο από τις μάχες με τους Σέρβους  στη ΒΔ Μακεδονία. Οι άνδρες του στρατωνίστηκαν άλλοι στο Μοναστήρι  του Αϊ- Λια κι άλλοι σε σπίτια του χωριού. Η όλη συμπεριφορά τους αυτό το  διάστημα ήταν καλή.  Όχι  γιατί οι Τούρκοι είχαν γίνει καλύτεροι, αλλά γιατί  έβλεπαν τώρα να πλησιάζει το τέλος τους.  Πεινασμένοι καθώς ήταν, αναγκάζονταν να ζητιανεύουν κρυφά από το διοικητή τους  λίγο ψωμί από τους χωριανούς, λέγοντας ικετευτικά bit as ekmek (λίγο ψωμί) κι ακόμα να σφάζουν  και να τρώνε, όσα από τα μεταγωγικά τους ζώα ήταν ετοιμοθάνατα, ενώ οι αρρώστιες τους θέριζαν.

Οι χωριανοί μας δεν τους επεφύλαξαν και την καλύτερη υποδοχή. Άλλους έδιωχναν  κι άλλους τους υποδέχονταν  με τα σκόπια  (ξύλα)  στα χέρια. Ένας μάλιστα χωριανός μας , ο Γιάννης Πετούσης  όταν τους έβρισκε τους σακάτευε . Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πέθαιναν από την πείνα, τις αρρώστιες και τις κακουχίες.  Τους έθαβαν στο τουρκικό νεκροταφείο , που βρίσκονταν  κάτω από το νεκροταφείο  της Αγίας Παρασκευής.

Έμειναν στη Ζίτσα μέχρι της αρχές  του Φεβρουαρίου, όταν και κατευθύνθηκαν  προς το Μπιζάνι για να ενισχύσουν την άμυνά του.  Στη Ζίτσα  μαζί με τις τουρκικές αρχές άφησαν  λίγους υγειονομικούς  με τους αρρώστους τους, που τους είχαν συγκεντρωμένους στο παλιό Δημοτικό Σχολείο . Όταν το πρωί  της 21ης Φεβρουαρίου ξύπνησαν οι Ζιτσιώτες , διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι  τουρκικές αρχές και υγειονομικοί είχαν εγκαταλείψει  νύχτα τη Ζίτσα, αφήνοντας τους αρρώστους  στο έλεος του Αλλάχ.  Αυτούς στις λίγες μέρες που έμειναν  εκεί , ώσπου να τους παραλάβει ο ελληνικός στρατός, οι Ζιτσιώτες   τους περιέθαλψαν  με ανθρωπιά. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων στις 21 Φεβρουαρίου 1913 σήμανε και την απελευθέρωση  της Ζίτσας.

Μόλις έφτασε το χαρμόσυνο άγγελμα  οι σκηνές ενθουσιασμού που ακολούθησαν  στη Ζίτσα, ήταν απερίγραπτος.  Όνειρο  αιώνων γινόταν πραγματικότητα . Ζητωκραυγές, ντουφεκιές στον αέρα, ανακατεμένες με τραγούδια της χαράς. Όλοι αγκαλιάζονταν μεταξύ τους  κι έκλαιγαν από συγκίνηση. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν ασταμάτητα. Οι άντρες έβγαζαν τα φέσια , τα ξέσκιζαν και τα ποδοπατούσαν. Στη Ρούγα στήθηκε τρικούβερτος χορός . Το γλέντι κράτησε τρεις ολόκληρες μέρες.

Στις 22 Φεβρουαρίου πέρασε από τη Ζίτσα  ένα τμήμα ελληνικού ιππικού , που οι κάτοικοι το υποδέχτηκαν με έξαλλο ενθουσιασμό, ανακατεμένο με δάκρυα χαράς.  Τους σήκωσαν στα χέρια  κι όλοι μαζί κατέληξαν στον Άγιο Νικόλαο , όπου έψαλαν δοξολογία προς το Θεό, που τους αξίωσε να ζήσουν αυτή τη μεγάλη μέρα. Κι ύστερα τους φιλοξένησαν πλουσιοπάροχα.

Σαν ήλθε η Κυριακή, ο τότε εφημέριος του Αγίου Νικολάου  Κων/νος Εύθ. Οικονόμος , έκανε  μνημόσυνο για τους νεκρούς  του απελευθερωτικού αγώνα  κι όλους τους πεθαμένους χωριανούς που δεν πρόλαβαν να ζήσουν αυτή τη μέρα κι έφυγαν, πριν να χαρούν τη λευτεριά.

Όλοι μαζί   ύστερα  με εκκλησιαστική πομπή  κατευθύνθηκαν  στην εκκλησία της Παναγίας του Μεγάλου Μαχαλά, όπου τότε ήταν το κοιμητήριο  κι ανέπεμψαν δέηση μπροστά στους τάφους  και στα κόκαλά τους.

Με το που τελείωσε  η δέηση  μια στεντόρεια φωνή  του γέρου Γιώργου  Καρούλη ακούστηκε να λέει προς τους πεθαμένους : «Ε, πεθαμένοι χωριανοί, ακούστε, ήρθε το Ρωμαίικο» και σκόρπισε  ρίγη συγκίνησης με δάκρυα στους  ζωντανούς.

Οι Ζιτσαίοι δεν απουσίασαν από τους απελευθερωτικούς  αγώνες του 1912-1913, που σήμαναν την απελευθέρωση της Ηπείρου. Στους εθελοντές  του ελληνικού στρατού  περιλαμβάνονται ο γιατρός Ιωάννης Γύρας, ο φαρμακοβιομήχανος  Σάββας Τρίμμης, ο Δημήτριος  Κόρδας, ο Θεόδωρος Σλήτας, ο Μιχαήλ Γκάλγκος , ο Ζώης Μπουτάτης, όλοι άξια τέκνα  της Ζίτσας  που διακατέχονταν , όπως κι όλοι οι Ζιτσιώτες από τον πόθο της λευτεριάς.

 

 Πηγές : 1.Η Ζίτσα κωμόπολις της Ηπείρου, Βασιλείου Οικονόμου

               2.  Ζίτσα, γλωσσάρι και ιστορικά κοινωνικά, λαογραφικά στοιχεία, Δημητρίου Χ. Γύρα

περισσότερα

Ο Δήμος Ζίτσας στους «ορεινούς» Δήμους

 

 Στον κατάλογο των «ορεινών» Δήμων της χώρας συγκαταλέγεται πλέον ο Δήμος Ζίτσας αποκομίζοντας επιπλέον οφέλη και πλεονεκτήματα μέσα από εξειδικευμένες πιστώσεις και προγράμματα του Υπουργείου Εσωτερικών. Μάλιστα με την πρόσφατη κατανομή των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων σε μικρούς νησιωτικούς & ορεινούς Δήμους της χώρας, στον Δήμο Ζίτσας διατίθεται το ποσό των 331.000 ευρώ.

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ

«ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ 2022»

 

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας  πραγματοποίησε  την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2022, την καθιερωμένη εκδήλωση

«ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ 2022».

Λόγω της κατάστασης με την εξέλιξη της πανδημίας, η εκδήλωση έγινε δια ζώσης και διαδικτυακά, στις 12.00 το μεσημέρι στο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ, Κλεισθένους 15, Αθήνα, με την τήρηση όλων των μέτρων υγειονομικού πρωτοκόλλου.

Περιλάμβανε  κοπή της πίτας και πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Προέδρου της ΠΣΕ, σύντομους χαιρετισμούς με βίντεο από τους καλεσμένους , καθώς και μικρό μουσικό πρόγραμμα, αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την επανάσταση με τη συμμετοχή κορυφαίων μουσικών και τραγουδιστών.

Την εκδήλωση  παρακολουθήσαμε  σε ζωντανή μετάδοση από το κανάλι της Πανηπειρωτικής στο YouTube στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=3-6fl_CQb_o

Η εκδήλωση θα παραμείνει μαγνητοσκοπημένη  στο κανάλι του YouTube της ΠΣΕ  για παρακολούθηση οποτεδήποτε στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/channel/UCfzjf52bQNrscsSOuZxSLeA

Η Αδελφότητα  Ζιτσαίων  δια του προέδρου της  απέστειλε  βιντεοσκοπημένο  μήνυμα , το ποίο μπορείτε να δείτε και να ακούσετε στο 2.49.01  του παραπάνω συνδέσμου της ΠΣΕ στο  YouTube.