Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

ΠΗΓΑΔΙΑ ΖΙΤΣΑΣ


Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία των πηγαδιών της Ζίτσας. Στο παρελθόν έγιναν
φιλότιμες προσπάθειες για την ανάδειξη του χώρου. Για διάφορους λόγους δεν
ολοκληρώθηκαν. Νομίζω ότι σήμερα με φορέα υλοποίησης το Δ.Σ. της αδελφό-
τητας και τη συμπαράσταση όλων μας και ιδιαιτέρως του Δήμου Ζίτσας, που με
τον μηχανολογικό εξοπλισμό που διαθέτει μπορεί να βοηθήσει
σημαντικά, μπορούμε να αναδείξουμε το χώρο των πηγαδιών σε χώρο
αναψυχής, εκδρομής των σχολείων, ξεκούρασης, προορισμού περιπάτου και γενικά σε χώρο που θα τον απολαμβάνουν μικροί και μεγάλοι και θα δημιουργεί την εντύπωση στον
επισκέπτη της περιοχής μας ότι βρίσκεται σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον που
οι κάτοικοί του ενδιαφέρονται για τον τόπο τους.

Η ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ -ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ





Η ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΚΑΙ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Στις 25 του Γενάρη, Κυριακή πρωί και στα γραφεία της αδελφότητας, Βηλαρά 7, οι Ζιτσιώτες της Αθήνας έκοψαν την καθιερωμένη πίτα για τον καινούργιο χρόνο και είχαν την Ετήσια Γενική Συνέλευση που είχε ως κύρια θέματα για συζήτηση:
1. Τον οικονομικό απολογισμό
2. Τον απολογισμό πεπραγμένων
3. Τις προτάσεις των μελών
Η προσέλευση των χωριανών, παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν, υπήρξε ικανοποιητική και δημιούργησε ασφαλώς έναν άνεμο αισιοδοξίας για το μέλλον.
Ο πρόεδρος της Αδελφότητας κ. Θανάσης Παπαπάνος καλωσορίζοντας κατ΄ αρχάς τους χωριανούς δίνει την προτεραιότητα για την κοπή της πίτας στην αρχαιότερη των Συμβούλων, Πρέσβειρα της Αποδημίας κ Ελένη Παπαδιαμάντη κι εκείνη ως οικοδέσποινα ανταποκρίνεται με πληρότητα.
Στη συνέχεια ο Πρόεδρος παρουσίασε με λόγια λιτά, απλά κατανοητά και πηγαία τα πεπραγμένα του Διοικητικού Συμβουλίου και εξήρε τη συμμετοχή σ’ αυτό όλων των συμβούλων και συνεργατών. Επικέντρωσε το λόγο του γύρω από την ανάγκη της συμμετοχής των χωριανών στις εκδηλώσεις της Αδελφότητας, στα οικονομικά και την εφημερίδα, η οποία για να γίνει καλύτερη χρειάζεται περισσότερο ενδιαφέρον για την αρθρογραφία σε θέματα του χωριού και σε θέματα του λαϊκού μας πολιτισμού. Επίσης ανέγνωσε επιστολή του συγχωριανού μας Κώστα Αλ Καραμπίνα που αφορούσε την ανάπλαση και ανάδειξη του χώρου γύρω από τα πηγάδια. (Η επιστολή δημοσιεύεται παρακάτω).
Ακολούθως ο κ. Λάμπρος Δρόσος , πρώην πρόεδρος της Αδελφότητας και πρώην Γ. Γραμματέας της ΠΣΕ, ανέφερε τα παρακάτω:
Στο χρόνο που πέρασε η Αδελφότητα , σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο κ.Πρόεδρος, τα περισσότερα κι εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε παρουσίασε τόσο στην Αθήνα, όσο και στη γενέτειρα Ζίτσα σοβαρό και αξιόλογο έργο. Στην Αθήνα πραγματοποίησε τον ετήσιο χορό της Αδελφότητας και στις 4-4-08 στη Στοά του Βιβλίου συμμετείχε ως συνδιοργανωτής , μαζί με την ΠΣΕ και το Ίδρυμα Μόρφωσις Νεολαίας, στην ημερίδα που οργανώθηκε με την ευκαιρία της παρουσίασης του βιβλίου του Θοδωρή Κοσμά «Η Ζίτσα του 19ου αιώνα και το εκπαιδευτικό της φαινόμενο» που δεν ήταν τίποτα άλλο από την ανάδειξη του πολιτισμού της Ζίτσας της εποχής εκείνης στον απόηχο του οποίου ακόμα ζούμε.
Στη Ζίτσα στις 22 Αυγούστου έκανε τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
Και οι δυο εκδηλώσεις διακρίθηκαν για το ουσιαστικό περιεχόμενό τους.
Το γεγονός ότι τύπωσε και κυκλοφόρησε η εφημερίδα μας «Παλμοί της Ζίτσας» εντάσσεται στο σοβαρό έργο της Αδελφότητας. Γενικότερη εκτίμηση είναι ότι η Αδελφότητα στο χρόνο που πέρασε παρουσίασε αξιόλογη ζωντάνια, γεγονός που μας καταπείθει ότι κι άλλα ακόμα μπορούμε.
Στη συνέχεια ο κ. Δρόσος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια «εν δυνάμει» Διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας με την οποία ο Δήμος Ζίτσας κινδυνεύει να ενσωματωθεί μαζί με τους άλλους 4 γειτονικούς Δήμους στην Πασσαρώνα. Η περιοχή της Ζίτσας, μια περιοχή που κρατά ακόμα 2000 και πλέον κατοίκους κινδυνεύει να σβήσει από το χάρτη μετακινούμενη προοδευτικά στο λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε και εμείς αλλά πολύ περισσότερο οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού για τους οποίους μάλλον μπορούμε να πούμε ότι μοιρολατρικά βλέπουν το θέμα. Χρειάζεται αφύπνιση όλων και η συνειδητοποίηση ότι η Διοικητική Μεταρρύθμιση γίνεται για να αποκεντρώσει τους πληθυσμούς και όχι να τους υπερσυγκεντρώσει στις πόλεις , όπως εν προκειμένω στα Γιάννενα.
Η Ζίτσα και η περιοχή της διαθέτουν όλα τα εχέγγυα για την επιβίωση και ανάπτυξη ενός σύγχρονου Δήμου. Μας αξίζει καλύτερη τύχη. Σε ενδυνάμωση και ανάπτυξη των προσόντων της περιοχής της Ζίτσας, στον διεκδικητικό μας αγώνα για τη διατήρηση του Δήμου Ζίτσας αλλά και της ανάδειξης όλων των οικονομικών μας δυνατοτήτων είναι ανάγκη από τώρα η Αδελφότητα και ο Δήμος Ζίτσας να οργανώσει μέσα στο προσεχές καλοκαίρι ένα διήμερο Αναπτυξιακό Συνέδριο στη Ζίτσα. Μπορούμε να το κάνουμε και με επιτυχία μάλιστα. Έτσι ξεκίνησαν και τα αναπτυξιακά σχέδια του Μετσόβου , του Ζαγορίου, των Τζουμέρκων και της Λάκκας Σουλίου. Ήδη η Αδελφότητα έχει κοινοποιήσει σε βουλευτές και υπουργούς σχετική εισήγηση.
Ακόμα ο κ. Δρόσος είπε : Να προστατεύσουμε την κληρονομιά μας, το πρώην Δημοτικό Σχολείο, Πνευματικό Κέντρο σήμερα να υπαχθεί με τη μέριμνα του Δήμου στα Ιδιαίτερα Μνημεία, προκειμένου να τύχει των ειδικών επιχορηγήσεων ως προστατευόμενο αρχιτεκτονικό κτίριο και να αντισταθεί στη φθορά . Το ίδιο πρέπει να συμβεί και για το κτίριο γύρα (Γκαράζ) όπου στεγάζεται σήμερα το Ειρηνοδικείο.
Επίσης πρέπει να κτηματογραφηθεί ο λόφος του Προφήτη Ηλία (Μοναστήρι) προκειμένου ο χώρος του να προστατευθεί από τις οικιστικές και επιχειρησιακές δραστηριότητες, που αναπτύσσονται γύρω του.
Εισηγήθηκε ο χορός να γίνει Κυριακή μεσημέρι σε μουσική ταβέρνα, πρόταση που αποδέχτηκε η Γενική Συνέλευση.
Ο κ. Γιώργος Μαγκλογιάννης ζήτησε από το ΔΣ να μεταφέρει τις ανησυχίες των Ζιτσαίων για την επικινδυνότητα του δρόμου πάνω από το σπίτι του Σπύρου του Δήμου και να ζητηθεί από το Δήμο Ζίτσας να προβεί στην άμεση αντιμετώπισή του.

Στο περιθώριο όλων των εργασιών και διαδικασιών δόθηκε η ευκαιρία να δυναμώσουν οι σχέσεις των χωριανών και να δημιουργηθεί με την πίτα, τις ευχές, τα αναψυκτικά ή το τσίπουρο μια Ζιτσιώτικη φιλική και γιορτινή ατμόσφαιρα. Ήταν μια μικρή ανάπαυλα μέσα στην καθημερινή ρουτίνα της μεγαλούπολης.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ




Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

ΤΣΑΪ - NOVOTEL

Την Κυριακή στις 30 Νοεμβρίου με τη φροντίδα της πάντα ακούραστης Ελένης Παπαδιαμάντη, έγινε η καθιερωμένη συγκέντρωση των γυναικών στο ξενοδοχείο NOVOTEL με δαπάνη της Αδελφότητας.
Η ευχάριστη αίθουσα του ξενοδοχείου σε συνδυασμό με την περιποίηση του προσωπικού και τα εκλεκτά εδέσματα που συνόδευαν τον καφέ και το τσάι, δημιούργησαν μια θαυμάσια ατμόσφαιρα για επικοινωνία και κουβεντούλα.
Η συμμετοχή ήταν η αναμενόμενη. Σίγουρα είναι μια ωραία εκδήλωση που σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ατονήσει, αλλά αντίθετα να γίνει προσπάθεια μεγαλύτερης κινητοποίησης και επιτυχίας.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΑΪ




Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΪ

Αγαπητές συγχωριανές

Σας πληροφορούμε ότι η Αδελφότητά μας ύστερα από πρόταση της Αντιπροέδρου κας Ελένης Παπαδιαμάντη αποφάσισε να διοργανώσει προς τιμή όλων των συγχωριανών γυναικών τσάι, όπως έκανε και τα προηγούμενα χρόνια στο ξενοδοχείο NOVOTEL.
Έτσι λοιπόν καλεί όλες τις συγχωριανές να παρευρεθούν στη συγκέντρωση την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008 από τις 5 μ.μ μέχρι στις 9 μ.μ στο NOVOTEL.
Είναι μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε και να τα πούμε από κοντά ξεφεύγοντας έστω και για λίγο από τις καθημερινές έγνοιες
Για την καλύτερη διοργάνωση και εξυπηρέτηση παρακαλούμε να επικοινωνήσετε :
1. την κ. Ελένη Παπαδιαμάντη στο τηλέφωνο 210 7701423
2. την κ. Κατερίνα Καραμίχου τηλ.210 7224502
3. Την κ. Ρούλα Αθανσίου τηλ. 210 9923839
4. Τον κ. Αθανάσιο Παπαπάνο τηλ. 210 6548100

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το e-mail για επικοινωνάι και αποστολή κειμένων για την εφημερίδα είναι :
tseliosgia@in.gr

ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ Ειδικά για τον Λευτέρη Μαγκλογιάννη)


Ειδικά για τον Λευτέρη Μαγκλογιάννη στην Αμερική

Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2008

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΦΟΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Μελετώντας ενδελεχώς την πρόταση του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης ( Ι.Τ.Α) της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε που αφορά τη νέα δομή της Α/θμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις νέες χωρικές ενότητες η οποία προβλέπει για το νομό Ιωαννίνων 8- 9 δήμους , το Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητας Ζιτσαίων Ηπείρου ύστερα από τεκμηριωμένη πρόταση , την οποία σας κοινοποιούμε, του μέλους της Αδελφότητας , πρώην Γ. Γραμματέα της Π.Σ.Ε κ. Λάμπρου Δρόσου αντιπροτείνει οι τέσσερεις Δήμοι Μολοσσών, Ευρυμενών, Ζίτσας και Εκάλης να συναποτελέσουν το νέο Δήμο και να προσαρτηθούν σ’ αυτόν όλα τα δημοτικά Διαμερίσματα που ανήκαν από παλιά στη Διοικητική Περιφέρεια της Ζίτσας, εκτιμώντας πως όλη αυτή η περιοχή έχει εδαφική συνέχεια , κοινωνική ομοιογένεια και συνάφεια, έχει εδραιωμένη τοπική συνείδηση για τους κατοίκους της και διαθέτει σοβαρά στοιχεία και προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός Δήμου ισχυρού, ικανού να αποκτήσει τη δική του αυτοτέλεια και να προσφέρει στους δημότες του έργο ανάλογο με αυτό που πολιτεία και πολίτες αναμένουν από το Δήμο του Μέλλοντος.



Για το Δ.Σ
Ο Πρόεδρος

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΝΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΚΑΠΑΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΙ

Ο Δήμος Ζίτσας μπρος στην πρόκληση για τη νέα δομή της Α/θμιας
Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους Δήμους του μέλλοντος

Ήδη με εντολή της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ι. Τ.Α.) έχει Συντάξει και καταθέσει αρμόδια την πρότασή του για τη νέα δομή της Α/θμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις νέες χωρικές ενότητες για όλη τη χώρα.
Η μελέτη - πρόταση του Ι.Τ.Α. προβλέπει για το νομό Ιωαννίνων 8 ή 9 δήμους, διαφορά που προκύπτει από το αν στο Λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων για το οποίο συντάσσεται ήδη το ρυθμιστικό του σχέδιο, το οποίο σχέδιο και αποτελεί γενναία χωροταξική παρέμβαση, θα λειτουργήσουν εκεί ένας ή δύο Δήμοι.
Η όλη πρόταση για την επικράτεια συντάχθηκε στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής μας αντίληψης και κάτω από την αίσθηση ότι το ζητούμενο είναι η δημιουργία νέων δήμων, ισχυρών μονάδων Τ.Α. ικανών να οργανώσουν τις τοπικές κοινωνίες, να προστατεύσουν και αυξήσουν τον τοπικό πλούτο, να παρέξουν στους πολίτες υπηρεσίες υψηλού επιπέδου και να καταστούν οι ίδιοι από μόνοι τους και για τον τόπο τους αυτόνομοι οργανισμοί προκοπής και κύτταρα ανάπτυξης του εθνικού χώρου.
Μπούσουλας στο σημείο αυτό η γενναία παρέμβαση του Ι. Καποδίστρια στα 1998. η οποία μπορεί να μην απέδωσε τα αναμενόμενα εκ του λόγου ότι δεν στηρίχθηκε επαρκώς από την πολιτεία έδωσε όμως άλλη διάσταση και άλλο περιεχόμενο στη λειτουργία των τοπικών κοινωνιών, ως και η ευρωπαϊκή εμπειρία και πρακτική.
Η νέα δομή της Τ.Α. περιορίζει τους Δήμους από 800 σε 380 ή και 400 με κατάργηση όλων των κοινοτήτων. Ο Δήμος Ζίτσας, Διοικητικό Κέντρο από τον 19ο αιώνα ακόμα, καλείται να συναποτελέσει με τους Δήμους Εκάλης, Ευρυμενών, Μολοσσών και Πασσανώνος την 5η ενότητα Δήμων του Νομού,
Ο Δήμος Ζίτσα ς με τη δική του ιστορία από παλιά δεν μπορεί να σταθεί αρνητικά στην επιχειρούμενη μεταρρύθμιση, οφείλει όμως να επισημάνει τις αδυναμίες και τα αρνητικά σημεία αυτής της σύνθεσης για το νέο δήμο και να επιμείνει στις απόψεις του μαχητικά και αγωνιστικά με όποιες συνεργασίες με τους άλλους δήμους της ενότητας ήθελαν ευοδωθεί για την εξάλειψη όλων των αδυναμιών και αρνητικών παραμέτρων όπως παρατίθενται στη συνέχεια.






Κριτήρια

Τα κριτήρια στα οποία στηρίχθηκε η πρόταση για την 5η ομάδα όπως ίσχυσε γενικότερα είναι α) πληθυσμιακά. β) κοινωνικά, γ) ιστορικά και δ) γεωγραφικά.
Για τη συγκεκριμένη ενότητα η πληθυσμιακή εικόνα είναι η ακόλουθη:
α/α ΔΗΜΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ
1 Δήμος Εκάλης 1.650 6
2 Δήμος Ζίτσας 1.803 4
3 Δήμος Ευρυμενών 1.166 7
4 Δήμος Μολοσσών 1.893 19
5 Δήμος Πασσαρώνος 8.412 16
ΣΥΝΟΛΟ 14.924


Από τον παραπάνω πίνακα αβίαστα προκύπτει ότι το μεγαλύτερο πληθυσμιακό δυναμικό της ενότητας 5, πλέον του ημίσεως του συνόλου διαθέτει ο Δήμος Πασσαρώνος και ειδικότερα Το Δ.Δ. Ελεούσας, έδρα του Δήμου, για το λόγο ότι η Ελεούσα είναι ένα από τα περιαστικά κέντρα της πόλης των Γιαννίνων με την οποία βρίσκεται σε άμεση εδαφική και δομική συνέχεια και κατά τεκμήριό σε λειτουργική αλληλεξάρτηση.
Εύλογα τώρα γεννιέται το ερώτημα τι είναι ωφελιμότερο και ανταποκρίνεται περισσότερο προς την πρόταση, να μείνει η Ελεούσα της Πασσαρώνoς με τη δική της ενδοχώρα ως μέρος του νέου δήμου ή να υπαχθεί στον έναν ή στον έναν από τους δύο Δήμους του Λεκανοπεδίου των Γιαννίνων

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ενότητα με δύο τύπους κοινωνιών, αστικού και ορεινού. Ο αστικός πληθυσμός της Πασσαρώνος δραστηριοποιείται σε μια έκταση πολύ μικρότερη από αυτή των 135.275 km2 (οφείλουμε να αφαιρέσουμε την έκταση των Γραμμενοχωρίων, που δεν ανήκει οργανικά στην Πασσαρώνα και έχει χαρακτήρα ημιορεινό), ενώ, ο πληθυσμός των 6.512 μικρότερος του ημίσεως που καλύπτει και τους 4 άλλους δήμους δραστηριοποιείται σε μια έκταση 430.288 km2. Η πυκνότητα των κατοίκων της Ελεούσας, έδρας του Δήμου Πασσαρώνος, περιαστικού χώρου εμφανίζεται 7 /πλάσια της κοινωνίας του ορεινού χώρου της 5ης ενότητας.



Έτσι, σύμφωνα και με τα όσα διαλαμβάνονται στην πρόταση ο προγραμματισμός ανάπτυξης του νέου Δήμου στο μοντέλο που αναζητείται θα είναι δυσχερής και θα φέρει μαζί του σπέρματα διχασμού για το λόγο ότι διαφορετικοί τύποι κοινωνιών έχουν και διαφορετικές προτεραιότητες και γεννιούνται αντιπαλότητες. Πέραν δε από τα παραπάνω σε περίπτωση παραμονής της Πασσαρώνας στην 5" ενότητα και του πλέον ή πιθανού
ορισμού της Ελεούσας ως έδρας του νέου Δήμου είναι φανερό ότι τούτο θα δρούσε ελκυστικά προς του Δημότες του νέου Δήμου και θα τους παρωθούσε να μετακινηθούν στην πόλη των Γιαννίνων., ματαιώνοντας έτσι κάθε προσπάθεια αποκέντρωσης και ανασυγκρότησης των χώρων των άλλων 4 Δήμων της Ενότητας.
Με τα παραπάνω δεδομένα γίνεται σαφές ότι με τα πληθυσμιακά και μόνο κριτήρια η θέση της Πασσαρώνας (Ελεούσας) βρίσκεται εντός του Λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων και όχι εντός της 5ης Ενότητας.

Γεωγραφικά κριτήρια

Όλη η ενότητα πλην της περιοχής της «καθ’ αυτό » Πασσαρώνας εμφανίζει μία ομοιόμορφη ορεινότητα, έχει ευχερή προσβασιμότητα σε όλα τα Δ. Διαμερίσματα με διακριτά διοικητικά όρια.
Η περιοχή καλύπτεται με πληρότητα με αυτοτελές ταχυδρομικό και τηλεπικοινωνιακό δίκτυο και δίκτυο της Δ.Ε.Η.
Όλοι οι οικισμοί έχουν τη δική τους αναγνωρισιμότητα και προσφέρονται για τη λειτουργία κύριας γραμμής ενδοδημοτικής συγκοινωνίας.


Αναπτυξιακά Κριτήρια
Υπάρχει πρόσφορο έδαφος για επιχειρησιακές δραστηριότητες.
Στην περιοχή εκτρέφεται μεγάλος αριθμός αιγοπροβάτων και βοοειδών, ο οποίος μπορεί να αυξηθεί θεαματικά αν υπάρξουν τα ανάλογα κίνητρα.
Η περιοχή διαθέτει τρία οινοποιητικά εργοστάσια που οινοποιούν κατ' έτος 800 τόνους σταφυλιών.
Λειτουργούν σύγχρονες τουριστικές εγκαταστάσεις στη Ζίτσα, Δεσποτικό και Λίθινο και η περιοχή διαμορφώνει προοπτική περαιτέρω τουριστικής προόδου και ανάπτυξης.


Επικουρικά Στοιχεία
Παιδεία : Όλη η ενότητα καλύπτεται πλήρως από Δημόσια σχολεία Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης. Στη Ζίτσα λειτουργεί Μαθητική Εστία και μονάδα αυτιστικών ατόμων.
Υγεία: Στο Δήμο Μολοσσών λειτουργεί Κέντρο Υγείας με τμήματα ειδικοτήτων. Στη Ζίτσα και σε άλλα τοπικά διαμερίσματα λειτουργούν Τοπικά Ιατρεία.
Ο Δήμος Ευρυμενών βρίσκεται στη διαδικασία ανέγερσης εργατικών πολυκατοικιών.

Κοινωνικά Κριτήρια
Η σχετική πρόταση του Ι.Τ.Α. αναφέρει στο σχετικό κεφάλαιο «Οι νέες ενότητες πρέπει να αντιστοιχούν σε κοινωνικά συμπαγείς κατά το δυνατόν περιοχές με κοινές όσο μπορεί πολιτισμικές παραδόσεις και έθιμο»
Η συγκεκριμένη περιοχή, που καλύπτει σήμερα από τους Δήμους Μολοσσών, Ευρυμενών και Ζίτσας μαζί με το πλείστον μέρος του Δήμου Eκάλης και της περιοχής των Γραμμενοχωρίων ανταποκρίνεται με πληρότητα στο κριτήριο αυτό της πρότασης.
Από την εποχή της Τουρκοκρατίας ακόμα και στη συνέχεια του νέου κράτους αναπτύχτηκαν εδώ σ' αυτή την περιοχή δίαυλοι επικοινωνίας των πολιτών μέσ’ από καθιερωμένες συλλογές πρακτικές, ομαδικές εκδηλώσεις και εορτές, δίνοντας έτσι την ευκαιρία να αναπτυχθούν μεταξύ τους, και σταδιακά, κοινά ήθη και έθιμα, να γεννηθούν σχέσεις δεσμοί και συγγένειες, να αποκτηθεί ενιαία λαϊκή παιδεία και να γεννηθεί σε όλους το αίσθημα της εντοπιότητας και της κοινής καταγωγής και συνείδησης, που δεν συνέχεται στον εδαφικό χώρο της Πασσαρώνας.

Ιστορικά Κριτήρια
Όλη σχεδόν η περιοχή της 5ης ενότητας πλην της Πασσαρώνας βρίσκεται σε μια αντιστοιχία με την άλλοτε Επαρχία Κουρέντων («vεχιγιέ Κουρέντων» κατά την τουρκική έκφραση), η οποία είχε βιωθεί και βιώνεται ως ενιαία διοικητική περιοχή με Υποδιοίκηση, Ειρηνοδικείο, Αγρονομείο, ταχυδρομείο, τηλεγραφείο Συμβολαιογραφείο και άλλες υπηρεσίες, που και σήμερα λειτουργούν στην Ζίτσα, η οποία ανέκαθεν ήταν το Διοικητικό Κέντρο της περιοχής.
Στη διάρκεια του 19ου αιώνα λειτούργησαν εδώ σπουδαία σχολεία με τη δική τους συνεισφορά στην εθνική αφύπνιση και συνέxεια στον απελευθερωτικό αγώνα. Στους απελευθερωτικούς αγώνες του 1912-13 η περιοχή είχε το δικό της κομιτάτο και στη γερμανική κατοχή 1941-1944 έδωσε το δικό της παρόν στον αντιστασιακό αγώνα.


Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα ακόμη στοιχεία είναι σαφές ότι ενισχύουν την αίσθηση των πολιτών ότι η περιοχή υπήρξε και είναι ενιαία, ως εδαφική και κοινωνική συνέχεια, έτοιμη να λειτουργήσει κάτω από ενιαία Αυτοδιοίκηση.

ΣΥΝΟΨΗ -ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Από όσα με τις παραπάνω θέσεις αναδεικνύονται ως κριτήρια για τη σύνθεση της 5ης ενότητας Δήμων του Νομού Ιωαννίνων
προκύπτει
ότι η σύνθεση της 5ης ενότητας όπως βέβαια και των άλλων ενοτήτων το μόνο σταθερό κριτήριο στο οποίο στηρίχθηκε είναι το πληθυσμιακό αφού σε κανένα σημείο της πρότασης δεν φαίνεται οι συντάκτες της να εξειδίκευσαν και κατονόμασαν κάποιο από τα άλλα κριτήρια.
Προφανώς εδώ το ρόλο έπαιξε το πληθυσμιακό στοιχείο της Πασσαρώνας 8.412 έναντι 6.512 των άλλων τεσσάρων Δήμων.
Ωστόσο αν έτσι συμβαίνει το πληθυσμιακό στοιχείο δεν αποτελεί πανάκεια και μάλιστα όταν τα άλλα στοιχεία συνηγορούν για μια ενότητα χωρίς την Πασσαρώνα η οποία έχει ειδική βαρύτητα στη σύνθεση ενός περιαστικού Δήμου προσέτι δε ότι και από μόνη της θα μπορούσε να παραμείνει ως έχει Δήμος με πληθυσμό 8.412, ενώ μετέχοντας στη σύνθεση της 5ης ενότητας αποτελεί στοιχείο ετερόκλητο.
Η αντιπρότασή μας είναι οι τέσσερεις Δήμοι της Ενότητας Μολοσσών, Ευρυμενών, Ζίτσας και Εκάλης να συναποτελέσουν το νέο Δήμο και να προσαρτηθούν σ' αυτόν όλα τα δημοτικά Διαμερίσματα που ανήκαν από παλιά στη Διοικητική Περιφέρεια της Ζίτσας.
Εκτιμούμε πως όλη αυτή η περιοχή έχει εδαφική συνέχεια και κοινωνική ομοιογένεια και συνάφεια. έχει εδραιωμένη τοπική συνείδηση για τους κατοίκους της και διαθέτει σοβαρά στοιχεία και προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός Δήμου ισχυρού ικανού να αποκτήσει τη δική του αυτοτέλεια και να προσφέρει στους δημότες του έργο ανάλογο με αυτό που Πολιτεία και πολίτες αναμένουν από το Δήμο του Μέλλοντος.
Λάμπρος Δρόσος
Πρώην Γ. Γραμματέας της Π.Σ.Ε

Σάββατο 30 Αυγούστου 2008

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΗ ΖΙΤΣΑ







ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ




ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

(23 Αυγούστου 2008)

Αποκαλυπτήρια-Επιμνημόσυνη δέηση

Χαιρετισμός Προέδρου Αδελφότητας

Ολιγόλεπτοι χαιρετισμοί επισήμων

Πανηγυρικός από τον κ. Φωτίου Απόστολο, φιλόλογο καθηγητή

ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΦΩΤΙΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ

Ευσεβές ακροατήριο

Με ιδιαίτερη χαρά αποδέχτηκα την πρόταση του προέδρου της αδελφότητας Ζιτσαίων της Αθήνας να είμαι εγώ αυτός που θα μιλήσει σήμερα στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Πατροκοσμά, και τούτο γιατί, όταν πρόκειται να ασχοληθώ με τέτοιες αείμνηστες φυσιογνωμίες , το θεωρώ όχι μόνο υποχρέωσή μου, αλλά και σαν κάτι να με παροτρύνει από μέσα μου, σαν κάτι να με προστάζει.

Και δεν είναι λίγος ο Πατροκοσμάς. Είναι ο γίγαντας της νεότερης χριστιανοσύνης, είναι ο μεγάλος προεπαναστατικός διαφωτιστής του δούλου Γένους, ο πνευματικός «ήλιος» της σκλαβωμένης Ελλάδας.

Είναι ο Νεομάρτυρας, ο Ιεραπόστολος, ο Εθναπόστολος, ο Χρισταπόστολος, ο Προφηταπόστολος, ο Διδαχαπόστολος, ο Εθνομάρτυρας !

Αυτές όλες οι προσωνυμίες, μοναδικές για άνθρωπο, δείχνουν ακριβώς και το μέγεθος της προσωπικότητάς του !!

Αλλά ως εδώ αυτά.

Γεννήθηκε στο Μεγάλο Δέντρο της Αιτωλίας το 1714, ένα χωριό στο οποίο σώζονται ακόμα τα χαλάσματα του σπιτιού του. Είναι όμως γόνος Ηπειρωτικής καταγωγής, γιατί οι γονείς του ήταν Ηπειρώτες και μάλιστα από κάποιο χωριό των Γραμμενοχωρίων, που αναγκάστηκαν να αυτοεξοριστούν λόγω των τουρκικών πιέσεων και αρχικά να πάνε στη Σκουλικαριά της Άρτας και το 1700 να μετοικήσουν στο Απόκουρο της Αιτωλίας. Στο χωριό Ταξιάρχης γεννήθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Χρύσανθος, ο μετέπειτα ιερομόναχος και σχολάρχης σ τη Νάξο. Από τον Ταξιάρχη πήγαν στο Μεγάλο Δέντρο, όπου , όπως είδαμε γεννήθηκε ο Πατροκοσμάς. Επαγγελματικά οι γονείς του ασχολούνταν με την υφαντική τέχνη, κοινά ανυφαντήδες και γι’ αυτό ο πατέρας του πήρε και το παρατσούκλι «Ανυφαντής». Το βαφτιστικό όνομα του Πατροκοσμά ήταν Κωσταντίνος, αλλά όταν έγινε ιερομόναχος μετονομάσθη σε «Κοσμάς» έχοντας το πρώτο γράμμα του ονόματός του το «Κ».

Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο Μεγάλο Δέντρο και σε ηλικία 20 ετών εγκατέλειψε τον αργαλειό και την υφαντική τέχνη, που έμαθε από τους γονείς του, και από την ηλικία αυτή αρχίζει η πνευματική του πορεία. Καταλήγει σε ηλικία 29 ετών στο Άγιο Όρος, στην Αθωνική Πολιτεία για να συνεχίσει τις σπουδές του. Εδώ στην Αθωνιάδα Σχολή, εξοπλίζεται άριστα θεολογικά, φιλοσοφικά και φιλολογικά από τους μεγάλους διδασκάλους του Γένους, τον Παναγιώτη Παλαμά, τον Ευγένιο Βούλγαρη, το Νικόλαο Τζαρτζούλιο και το Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη.

Σε ηλικία 45 ετών χειροτονήθηκε ιερομόναχος και πρεσβύτερος στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, όπου εδώ πήρε και το όνομα «Κοσμάς». Ένα χρόνο αργότερα πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος για να διδάξει τους σκλαβωμένους αδερφούς του, τους δυστυχείς ομοεθνείς του, να τους διατηρήσει Έλληνες. Με τις ευλογίες των Αγιορειτών πατέρων και την άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχη περιόδευσε από άκρου σε άκρο τη σκλαβωμένη Ελλάδα και κήρυττε Ορθοδοξία και Ορθοπραξία. Με τα κηρύγματά του αφύπνισε το υπόδουλο Έθνος και με υπεράνθρωπες προσπάθειες επανέφερε τους Έλληνες στο σωστό δρόμο. Περιόρισε και απέτρεψε τους εξισλαμισμούς και πολλούς εξισλαμισμένους τους επανέφερε στο Χριστιανισμό. Γνώριζε ότι το μεγάλο όπλο γι’ αυτή την προσπάθεια ήταν το σχολείο, γι’ αυτό όπου κι αν επήγαινε σχολείο συμβούλευε τους πιστούς να λειτουργήσουν , γιατί, όπως έλεγε χαρακτηριστικά: «Οι Έλληνες πρέπει να ομιλούν ελληνικά και μόνο ελληνικά, γιατί η Εκκλησία μας είναι εις την ελληνικήν, η Αγία Γραφή είναι γραμμένη εις την ελληνικήν και το γένος μας είναι ελληνικόν». Και συνεχίζει: «Καλύτερα, αδερφέ μου, να έχεις σχολείο ελληνικό στη χώρα σου, παρά βρύσες και ποτάμια, γιατί οι βρύσες ποτίζουν το σώμα, το δε σχολείο ποτίζει την ψυχήν και γιατί σαν μάθει το παιδί σου γράμματα, τότε λέγεται άνθρωπος»! και δεν είχε άδικο!

Ίδρυσε 10 ελληνικά σχολεία, 200 ακόμη για κοινά γράμματα και άλλα 1100 περίπου, όπου διδάσκονταν ανάγνωση και γραφή. Έχτισε ακόμη και εκκλησίες και η φράση του «γκρεμίστε εκκλησίες και χτίστε σχολειά», δεν έρχεται σε αντίθεση με τις χριστιανικές του περιοδείες, αλλά δείχνει το πόσο βαθιά και διορατικά έβλεπε την ουσία της αφύπνισης του δούλου Γένους και ποιο ήταν το βασικό όπλο αυτής της αφύπνισης.

Τις ιδέες του και τα κηρύγματά του θ’ ακούσει και θα θ’ ασπαστεί και ο Ρήγας Φερραίος, ο φλογερός προεπαναστατικός ποιητής που μαζί με το συμπατριώτη μας, τον ιατρό Νικολίδη, και άλλους συντρόφους θα βρουν τραγικό θάνατο από τους Τούρκους. Χωρίς τον πατροκοσμά Φιλική Εταιρεία δεν θα ιδρύονταν και 1821 και επανάσταση δε θα έβλεπαν το ξεκίνημά τους.

Άλλη μία βασική του επιδίωξη ήταν οι Χριστιανοί να μη κάνουν τα παζάρια τους τις Κυριακές, αλλά το Σάββατο, αργία των Εβραίων, που με δόλιο και ιδιοτελή σκοπό είχαν επιβάλει οι Εβραίοι και αυτή του η επιδίωξη τον έφερε σε ρήξη μαζί τους με αποτέλεσμα να σχεδιάσουν την εξόντωσή του, όπως φαίνεται από αυτή εδώ την επιστολή , που έστειλε στον αδελφό του Χρύσανθο στις 2 Μαρτίου του 1779.

«…… περιόδευσα πολλές επαρχίες της Ελλάδας και ίδρυσα σχολεία…. (και κλείνει με τα εξής λόγια): Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μισεί. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες Εβραίοι θέλουν το θάνατό μου και ένας όχι».

Ποιος αμφισβητεί την προφητική εξόντωσή του, αφού ο ίδιος ο πατροκοσμάς ζωγραφίζει και κατονομάζει τους ηθικούς αυτουργούς του απαγχονισμού του;

Οι περιοδείες του ήταν τρεις:

Η πρώτη από το 1760 ως το 1763, η δεύτερη από το 1763 ως το 1774 και η Τρίτη από το 1775 ως το 1779, που θα βρει τραγικό θάνατο. Σε όλες αυτές τις περιοδείες κήρυττε με πάθος και επισκέφτηκε όλα τα μέρη της Ελλάδας, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα! Σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισε δυσκολίες, προβλήματα και διώξεις.

Η Ζίτσα είχε την τιμή και τη χάρη να δεχτεί τον ταπεινό ρασοφόρο δυο φορές στη δεύτερη και την Τρίτη του περιοδεία. Ίδρυσε εδώ σ’ αυτό το χώρο σχολή το «Δασκαλειό», όπως το ονομάζουμε εμείς οι Ζιτσιώτες μέχρι σήμερα από τις προσφορές των γυναικών, από τα χρυσά και ασημένια στολίδια τους.

Κήρυξε εδώ στη Ζίτσα εκεί που είναι το εικόνισμά του, δίπλα από το Αστυνομικό Τμήμα, στη Λούτσα απέναντι από το τότε αμπέλι του Γκανιάτσα και στον Άγιο Νικόλαο του Μικρού Μαχαλά. Το πέρασμά του από δω τον είχε ικανοποιήσει αφάνταστα και γι’ αυτό χρησιμοποιούσε τη Ζίτσα με το μοναστήρι της ως ησυχαστήριο και ως ορμητήριό του για επισκέψεις και κηρύγματα σε γειτονικά μέρη. Παράλληλα οι πάμπολλες προφητείες του έχουν σφραγίσει την αγιότητά του και αποδεικνύουν τη θεία πρόνοια στις σκέψεις του και την αγνότητά του.

Ενδεικτικά θα αναφερθώ σε μερικές απ’ αυτές για την επιβεβαίωσή τους, για τον προφήτη των σκλάβων, για το σωτήρα της πίστης και της Πατρίδας.

«Ενενήντα εννιά φορές με τα όπλα και μία με την πέννα θα έρθει το ποθούμενο»! εννοώντας την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Μήπως έτσι δεν έγινε;

«Θα ‘ρθει καιρός που οι κλέφτες και οι άρπαγες θα φύγουν από τα βουνά και θα κατοικούν, θα κλέβουν στις πόλεις» Μας εκπλήσσει η ακρίβεια της προφητείας του.

«Θα ‘ρθει καιρός, που οι άνθρωποι θα ομιλούν από ένα μακρινό μέρος σε άλλο σαν να ‘ναι σε διπλανά δωμάτια π.χ από την Πόλη στη Ρωσία». Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι αυτό είναι το τηλέφωνο;

«Θα ‘ρθει καιρός, που οι πεθαμένοι θα ομιλούν και οι ζωντανοί θα τους βλέπουν». Να το μαγνητόφωνο και η τηλεόραση.

«θα ‘ ρθει καιρός ….»

«θα ‘ ρθει καιρός ….»

«θα ‘ ρθει καιρός ….»

Κλείνω τις προφητείες του με αυτή , που έχει σχέση με τον Αλή-πασά.

Όταν τον ρώτησε ο Αλής, αν θα πάει στην Πόλη {Κωνσταντινούπολη} , ο πατροκοσμάς του είπε: «Και στην Πόλη θα πας, αλλά με κόκκινα γένεια»! και πράγματι πήγε το κομμένο κεφάλι του με τα γένεια του ματωμένα!..

Δε θα σας κουράσω περισσότερο. Στέκομαι τώρα στο μαρτυρικό του τέλος: Στο Μπεράτι της Αλβανίας ο Κουρτ-πασάς του δωρίζει ένα φορητό άμβωνα για να τον χρησιμοποιεί στα κηρύγματά του. Περιέρχεται σχεδόν όλες τις πόλεις και τα χωριά της Αλβανίας και της Β. Ηπείρου. Στα τέλη του 1778 ή τις αρχές του 1779 επισκέφτηκε ξανά τα Γιάννινα. Όμως εδώ οι Εβραίοι των Ιωαννίνων τον συκοφάντησαν ότι είναι όργανο της Ρωσίας και οι Τούρκοι του απαγόρευσαν να κηρύξει μέσα στην πόλη. Ακόμη και οι Ενετοί, ωε καθολικοί, τον κατασκόπευαν και τον θεωρούσαν ένα αγκάθι στην επέκταση του καθολικισμού τους.

Κήρυξε όμως έξω από την πόλη, πήγε στη συνέχεια στην Πάργα, γυρίζει και πάλι στα Γιάννινα, αλλά και νέα αντίδραση από τους Εβραίους, γιατί προέτρεπε τους χριστιανούς να μεταφέρουν το παζάρι από την Κυριακή στο Σάββατο, αργία των Εβραίων. Ίδια περίπτωση μ’ αυτή της Λάρισας.

Πηγαίνοντας προς το Τεπελένι κι ενώ εκήρυττε προς τα πλήθη, άνθρωποι των Εβραίων και των κοτζαμπάσηδων του επιτέθηκαν και το παράδοξο σώθηκε από τη μητέρα του Αλή –πασά , τη Χάμκω, που τον πήρε στο σπίτι της!.. Εδώ είπε και την περίφημη προφητεία του στον Αλή, όταν τον ρώτησε : «Αν θα πάει και στην Πόλη»!

Ό,τι όμως δεν κατόρθωσαν οι Εβραίοι να κάνουν στο Τεπελένι, το έκαναν λίγες μέρες αργότερα . Έδωσαν στον Κουρτ-πασά του Βερατίου 25000 γρόσια για να τον φονεύσουν.

Ο Κουρτ-πασάς, χρησιμοποιώντας ένα φοροεισπράκτορα που κατηγόρησε τον πατροκοσμά ως αίτιο της μείωσης των φόρων, γιατί απασχολούσε τους ραγιάδες με τα κηρύγματά του κι έτσι παραμελούσαν τις καλλιέργειές τους, του στήνουν ενέδρα, πληρωμένα κακοποιά στοιχεία, τον συλλαμβάνουν, τον απαγχόνισαν στις 24 Αυγούστου του 1779, ημέρα Σάββατο, σημαδιακό αυτό το Σάββατο σαν μέρα, και μετά τον έρριξαν στον Άψο ποταμό, όπου τον βρήκε ένας παπάς και τον έθαψε στο Κολλικόντασι της Β. Ηπείρου, στο χωριό που τον κρέμασαν.

Έτσι με αυτόν τον μαρτυρικό θάνατο τερματίζει την επίγεια ζωή του ο μεγάλος αυτός ιερομόναχος και μοναδικός Έλληνας. Πριν όμως τον κρεμάσουν είπε τα εξής: «Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν». Στο σημείο της ταφής του και ύστερα από 30 χρόνια ο Αλή- πασάς έχτισε εκκλησία προς τιμή του και το καταπληκτικότερο είχε δώσει παραγγελία να φιλοτεχνήσουν ασημένια κεφαλή του πατροκοσμά και όταν του την παρέδωσαν, τη χάιδεψε τρεις φορές με τα γένεια του. Αυτό δυσαρέστησε τους μουσουλμάνους και τότε τους είπε: «Φέρτε μου ένα μουσουλμάνο σαν αυτόν τον χριστιανό να του φιλήσω και τα πόδια»!

Η αγιοποίησή του έγινε στις 20 Απριλίου του 1961 από τον συμπατριώτη μας Οικουμενικό πατριάρχη Κων/λεως Αθηναγόρα του Α΄

Τέλος μία από τις πιο αυθεντικές και η παλαιότερη από τις εικόνες (αγιογραφίες) του πατροκοσμά βρίσκεται στην εκκλησία μας, τον Άγιο Νικόλαο, φιλοτεχνημένη το 1769 από ανώνυμο αγιογράφο!

Ισαπόστολε , πατροκοσμά της Ρωμιοσύνης

η προτομή σου, που στήθηκε εδώ είναι ένα

δείγμα αγάπης, σεβασμού και εκτίμησης

στην αγιότητά σου και στην ανυπολόγιστη

ελληνοχριστιανική σου προσφορά.

Εξαιτούμενοι δε τις εξ ουρανού ευλογίες σου

και την προς τον Ύψιστο μεσιτεία σου υπέρ υγείας, ειρήνης

αλλά και ευημερίας του Έθνους μας, ευλαβώς ανακράζομεν:

Αιωνία σου η μνήμη !

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ