Αναδημοσίευση από το Γαστρονόμο
"Βασίλης Καλλίδης μας ξεναγεί σε 10 κρυμμένες γωνιές της Ομόνοιας"
Ο Βασίλης Καλλίδης είναι άνθρωπος του κέντρου - εκεί ζει και εκεί του αρέσει να τριγυρίζει πέφτοντας συνεχώς πάνω σε κάτι καινούργιο. Όταν ζητήσαμε από τον δημοφιλή σεφ να μοιραστεί μαζί μας τις αγαπημένες του νόστιμες γωνιές της Ομόνοιας εκείνος δήλωσε απερίφραστα την αγάπη του για μαγαζιά-θεσμούς όπως η Στάνη και ο Λευτέρης ο Πολίτης, και έπειτα μας πήγε για φαγητό και ψώνια σε λιγότερο γνωστά μαγαζιά που ανακάλυψε βολτάροντας στην πλατεία και τα πέριξ.
Η Ζίτσα: Σημείο συνάντησης από το 1936
Στο ίδιο σημείο από το 1936, η Ζίτσα ήταν για δεκαετίες σημείο αναφοράς για τους Ηπειρώτες της πρωτεύουσας, οι οποίοι έρχονταν εδώ για να κουβεντιάσουν με τους συντοπίτες τους ή να παραλάβουν τα πεσκέσια από το χωριό. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, το καφενείο-ουζερί φιλοξενούσε μάλιστα και "κονσέρτα" κλαρίνου, με εμφανίσεις από δεξιοτέχνες του είδους, όπως ο Πετρολούκας Χαλκιάς. Σήμερα θα πάτε για να χαζέψετε το αυθεντικό ντεκόρ και να πιείτε μια παγωμένη μπίρα, δύο βήματα από την Πλατεία Ομονοίας. (Βερανζέρου 23)
Σημείωση σύνταξης: Το καφενείο "Η Ωραία Ζίτσα" πρωτοάνοιξε το 1936 ο Ζιτσιώτης Γιώργος Στάρας. Το 1938 το νοίκιασαν συνεταιρικά οι επίσης Ζιτσιώτες Γιώργος Παπακώστας και Ζώης Έξαρχος. Ο δεύτερος σε λίγο αποχώρησε και συνέχισε να λειτουργεί ο Γιώργος Παπακώστας , παίρνοντας βοηθό του τον συγχωριανό Σωκράτη Μπέγκα. Η Ωραία Ζίτσα , ήταν ο τόπος συνάντησης των Ζιτσαίων , τόσο αυτών που έμεναν στην Αθήνα, όσο κι εκείνων που έρχονταν απ' το χωριό.
Ιδιαιτέρως για τους δεύτερους ήταν μια όαση μέσα στην άγνωστη γι' αυτούς Αθήνα, εκτός από την εγκάρδια υποδοχή του Γιώργου Παπακώστα, με ή και χωρίς ραντεβού , θα συναντούσαν κάποιον χωριανό για να τους ξεναγήσει ή να τους μυήσει στα μονοπάτια της αθηναϊκής ζωής.
Κάποιες μέρες το καφενείο έφερνε και κλαρίνα. Με τη μορφή αυτή λειτούργησε μέχρι το 1979 που συνταξιοδοτήθηκε ο Γιώργος Παπακώστας . Τον διαδέχτηκαν έκτοτε ο Βασίλης και ο Τέλης Θεμελής από τη Λάκκα Σούλι. Με την πάροδο όμως των χρόνων και καθώς σήμερα η Ομόνοια έχει πάψει να είναι το κέντρο των εξελίξεων, όπως ήταν στον παρελθόν, ένα σημαντικό μέρος από την παλιά αίγλη της "Ωραίας Ζίτσας" έχει χαθεί.
